شمارهٔ ۲۹۷
هوش مصنوعی: شاعر از معشوقه‌اش خواسته است که به او توجه کند و غمگینی‌اش را ببیند. او احساس می‌کند که نگاه معشوق به او نمی‌رسد و این بی‌توجهی باعث شده که چهره‌اش رنگ پریده و غمگین شود. شاعر با اشاره به ابروان کمان‌مانند معشوق، به زیبایی او اشاره می‌کند و از او می‌خواهد که نگذارد احساس تنهایی‌اش ادامه پیدا کند.
در حال من از نگاه ازین به نکنیباید که کمان ابروان زه نکنی
هوش مصنوعی: اگر بخواهی در مورد حال من قضاوت کنی، باید توجه کنی که ابروی کمانمانندت را نچرخانی.
زانرو که برنگ روی زردم مانددانم که تو خود نظر درین به نکنی
هوش مصنوعی: از آنجا که رنگ چهرهام زرد شده است، میفهمم که تو حتی به این حال من هم توجهی نمیکنی.