شمارهٔ ۱۳
هوش مصنوعی: این شعر از شاعر معروف فارسی به توصیف زیبایی و خواص عشق و مستی می‌پردازد. شاعر از محبوب خود می‌خواهد که برقع را از چهره‌اش بردارد تا نور او را در صبحگاهی تاریک ببیند. او به لعل و زیبایی محبوب اشاره می‌کند و می‌گوید که عشق او به قدری عمیق است که چشم‌ها پاک و مست هستند. شاعر در ادامه می‌گوید که در حالی‌که زندگی سخت است، او در تلخی‌های آن، از شراب عشق آرامش می‌گیرد. اشعار دیگر در این متن به یادآوری نوزاد مست و سرخوشی عاشقان و تأمل در عشق پرداخته‌اند. در نهایت، شاعر به زیبایی و حال و هوای خاص عشق و رندانی که در آن مستی و شیدایی وجود دارد، اشاره می‌کند.
برقع از رخ برفکن ای لعبت مشکین نقابدر دم صبح از شب تاریک بنمای آفتاب
هوش مصنوعی: پس از شب تاریک، ای معشوق با زیبایی مشکیات، چادر خود را از چهرهات کنار بزن و بگذار که در سپیدهدم، نور خورشید خود را به ما نشان دهد.
عالم از لعل تو پر شورست و لعلت پر شکرفتنه از چشم تو بیدارست و چشمت مست خواب
هوش مصنوعی: جهان به خاطر زیبایی تو پر از شوق و شادی است و زیبایی تو به قدری شیرین و دلپذیر است که هر فریبی را از چشمان تو بیدار کرده و چشمان تو خود در خواب و آرامش به سر میبرند.
هر سؤالی کان ز دریا می کنم در باب موجدیده می بینم که می گوید یکایک را جواب
هوش مصنوعی: هر سوالی که از دریا میپرسم، دربارهی موج به من پاسخ میدهد و می‌گوید که هر کدام را به تنهایی جوابگو خواهد بود.
هم عفی الله مردم چشمم که با این ضعف دلمی فشاند دمبدم بر چهره زردم گلاب
هوش مصنوعی: من از خداوند میخواهم که افراد نیکو را ببخشد، زیرا با این حال ناامیدی و ضعف در دلم، هر لحظه بر روی چهره زردم بوی خوش گلاب میپاشند.
چون بیاد نرگس مستت روم در زیر خاکروز محشر سر بر آرم از لحد مست و خراب
هوش مصنوعی: وقتی به یاد چشمان جذاب و مستکنندهات بیفتم، روز قیامت از زیر خاک سر بر میآورم و در حالت مدهوشی و پریشانی به دنیا بازمیگردم.
هر چه نتوان یافت در ظلمت ز آب زندگیمن همان در تیره شب می یابم از جام شراب
هوش مصنوعی: هر چیزی که در تاریکی و ظلمت نمیتوان پیدا کرد، من آن را در شبهای تار مییابم، اما از جام شراب.
هیچکس بر تربت مستان نگرید جز قدحهیچکس در ماتم رندان ننالد جز رباب
هوش مصنوعی: هیچکس بر خاک مستان اشک نمیریزد، مگر با جامی؛ و هیچکس در سوگ رندان، ناله نمیکند، جز با موسیقی.
پیش ازین کیخسرو ار شبرنگ بر جیحون دوانداشک ما راند بقطره دم بدم گلگون بر آب
هوش مصنوعی: در گذشته، اگر کیخسرو، که یکی از شخصیتهای افسانهای ایران است، اسبش شبرنگ را بر روی رود جیحون میراند، اشکهای ما به قطرهقطره بر آب میافتاد و رنگ گلگون پیدا میکرد.
هر که آرد شرح آب چشم خواجو در قلماز سر کلکش بریزد رستهٔ دُرّ خوشاب
هوش مصنوعی: هر کس که بخواهد توصیف اشکهای خواجو را با قلم خود بگوید، به طوری زیبا و دلنشین مینویسد که گویی دانههای مروارید دریا را با هنر خود به تصویر کشیده است.