شمارهٔ ۷۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و جاذبه معشوق خود اشاره دارد و با استفاده از تمثیل‌ها و تصاویری زیبا حس و حال عاشقانه خود را بیان می‌کند. او طوطی را به عنوان نشانه‌ای از عشق و زیبایی معشوق معرفی می‌کند که از پسته زودرس شیرینی می‌سازد. چشم‌هایش در جستجوی زیبایی‌های معشوق، گوهری را جمع‌آوری می‌کنند و دل‌خسته‌ها را به خاطر زلف‌های معشوق به یاد می‌آورد. شاعر با تأکید بر عشق و زیبایی، حسرت و امید را در دل خود می‌پروراند و از مجسمه‌های گرانبهایی مانند عقیق و لعل یاد می‌کند. در نهایت، او آرزو می‌کند که عشق خود را بیاورد و حال و هوای دلش را شاد کند. به طور کلی، این شعر سرشار از احساسات عمیق عاشقانه و زیبایی شناسی است.
طوطی از پسته تنگ تو شکر گرد آوردچشمم از درج عقیق تو گهر گرد آورد
هوش مصنوعی: طوطی با طعم پستهی تلخ تو شیرینی را جمع می‌کند و چشم من از دانههای عقیق تو جواهر می‌سازد.
صد دل خسته بهر موئی از آن زلف درازمهر رخسار تو در دور قمر گرد آورد
هوش مصنوعی: بسیاری دلهای دلشکسته به خاطر موی پریشان تو، از زیبایی چهرهات دور قمر جمع شدهاند.
مردم چشم من از بهر نثار قدمتای بسا دُر که درین قصر دو در گرد آورد
هوش مصنوعی: مردم چشم من برای قربانی کردن وجود توست، ای بسیار گوهرها که در این قصر دو در جمع کردهاند.
گنج قارون چو درین ره به پشیزی نخرندرخ زردم بچه وجه اینهمه زر گرد آورد
هوش مصنوعی: اگر همه این ثروت را برای بدست آوردن غنیمتی از کار نبرند و به بهایی ناچیز بخرند، پس چرا من باید به خاطر این همه طلا و زر خودم را در زحمت بیندازم و رنگ زردی به چهره بیاورم؟
خبرت هست که چندین دل صاحب نظراننرگس مست تو هنگام نظر گرد آورد
هوش مصنوعی: میدانی که وقتی نرگس مست تو را مینگرند، چندین دل بینندگان دلداده و حیران میشوند و محو تماشای تو میگردند.
چرخ پیروزه ز خون جگر فرهادستآن همه لعل که بر کوه و کمر گرد آورد
هوش مصنوعی: چرخ بلندی که در آسمان میچرخد، به دلیل زحمات و تلاشهای فرهاد است. تمام سنگهای قیمتی و جواهراتی که در کوهها و دشتها جمع شدهاند، نتیجه سختیها و رنجهای اوست.
در سر چشم جفا دیده ی خون افشان کرددل من هرچه بخوناب جگر گرد آورد
هوش مصنوعی: نگاه معشوقهام چشمان پر از جفا و زخم است که دل من را پر از درد و رنج کرده است؛ هرچه خون و اشک جمع کردهام، به خاطر آلامی است که لحظه به لحظه بر دل میگذرد.
گرم کن بزم طرب را که شب مشک فروشرخت سواد بدم سرد سحر گرد آورد
هوش مصنوعی: بزم شادی را گرم کن، چون شب عاشق تو، سیاهپوش، صبح زود به پایان میرسد.
خسرو آنست که چون ملک وصالت دریافتلعل شیرین ترا دید و شکر گرد آورد
هوش مصنوعی: خسرو کسی است که زمانی که مقام وصل را به دست می‌آورد، زیبایی و شیرینی تو را میبیند و از آن شادی و خوشی جمع می‌کند.
دلم این لحظه بدست آر که جانم ز درونکرد ترتیب ره و بار سفر گرد آورد
هوش مصنوعی: در این لحظه، قلبم را به دست بیاور، زیرا جانم به سوی سفر میرود و آماده ترک خانه است.
چشم خواجو چو رخ آورد بدریای سرشکسوی بحرین شد و لؤلؤی تر گرد آورد
هوش مصنوعی: چشم خواجو وقتی که مانند چهرهی زیبایی به سوی دریا مینگرد، اشکها را به سمت دریا میبرد و مرواریدهای تازهای بدست می‌آورد.