شمارهٔ ۱۹۸
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و حس عاشقانه شاعر اشاره دارد که در آن از عشق و فراق صحبت می‌کند. شاعر از بلبلان و نسیم باغ ارم یاد می‌کند و به عشق و دلتنگی خود اشاره می‌کند. او به پرواز مرغ خاطر خود در کوی معشوق می‌پردازد و از غم ناشی از دوری می‌گوید. همچنین به ناامیدی از دشمنی و نیاز به عنایت و محبت اشاره می‌کند و در نهایت به مستی و حالتی سرخوش اشاره می‌کند که نتیجه عشق و مهر است. در کل، شعر ترکیبی از عشق، فراق، امید و روحیه‌ای است که در پی وصال معشوق است.
بلبلان که رساند نسیم باغ ارمبتشنگان که دهد آب چشمه ی زمزم
هوش مصنوعی: پرندگان خوشخوان، نسیم بهاری را به باغ ارم میآورند و به تشنگان خبر میدهند که چشمهی زمزم آب شیرینی برایشان دارد.
مقیم در طیرانست مرغ خاطر مابگرد کوی تو همچون کبوتران حرم
هوش مصنوعی: پرنده دل ما در پرواز است، در حال پرسه زدن به دور کوی تو، همانند کبوتران حرم.
مرا بناوک مژگان اگر کشی غم نیستشهید تیغ غمت را ز نوک تیر چه غم
هوش مصنوعی: اگر تو با مژگان نازک خود دلم را بشکنی، هیچ غمی ندارم. چرا که من با نیش تیغ غمت و درد آن آشنا هستم و از آن نمیهراسم.
بنامه بهر جگر خستگان دود فراقبساز شربتی آخر ز آب چشم قلم
هوش مصنوعی: به نام کسانی که دلشان شکسته است، برای درد جدایی شرابی درست کن که از اشک چشم نوشته شده باشد.
کجا بطعنه ی دشمن ز دوست برگردمکه غرق بحر مودت نترسد از شبنم
هوش مصنوعی: من چطور میتوانم به خاطر طعنههای دشمن از دوستی دور شوم؟ وقتی که دل در دریای محبت دارم، از یک شبنم هم نمیترسم.
گرم عنایت شه دستگیر خواهد بودمنم کنون و سر خاکسار و پای علم
هوش مصنوعی: اگر لطف و توجه پادشاه شامل حال من شود، من اکنون در جایگاه خاکی و در پای علم و معرفت قرار دارم.
بیار نکهت جان بخش بوستان وصالکه جان فدای تو باد ای نسیم عیسی دم
هوش مصنوعی: لطفاً عطر دلانگیز گلستان وصال را بیاور که جانم فدای تو باد، ای نسیم جانبخش.
کسی که ملک خرد باشدش بزیر نگینز جام می ندهد جرعه ئی بملکت جم
هوش مصنوعی: کسی که دارای حکمت و اندیشه عمیق باشد، هرگز از جام می نوشیدن به کسی که در مقام و قدرت است، باز نمیماند و هیچ جرعهای به او نمیدهد.
چگونه در ره مستی قدم نهد خواجواگر نه بر سر هستی نهاده است قدم
هوش مصنوعی: در مسیر شگفتی و لذت، چگونه خواجو میتواند گام بردارد، اگر قدمی را بر روی زندگی و وجودش نگذاشته باشد؟