شمارهٔ ۲۲
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از فردی به نام خواجو می‌خواهد که خود را نباخت و بر خود مسلط باشد. او تأکید می‌کند که نباید به خاطر خداپرستیِ ظاهری، به توهم و مستی دچار شود. شاعر هشدار می‌دهد که باید از فریب خود و دیگران دوری کند، زیرا ممکن است کسانی که به ظاهر خداپرست هستند، در واقع دچار مشکلاتی باشند.
رو نیست شو ای خواجو که هستت خوانندهشیار چنان باش که مستت خوانند
هوش مصنوعی: ای خواجو، رو و صورت خود را بپوشان، چرا که کسانی هستند که به تو هشیار میگویند. باید چنان رفتار کنی که انگار مست هستی.
زنهار ز بهر آن خدا را مپرستکابنای زمان خدا پرستت خوانند
هوش مصنوعی: هرگز به خاطر منافع دنیوی، خدا را عبادت نکن؛ چرا که در این صورت، مردم تو را به عنوان بندگی برای زمانه میشناسند.