شمارهٔ ۴۷
هوش مصنوعی: این شعر به این موضوع اشاره دارد که نباید اجازه دهیم هر کسی به زیبایی و جذابیت ما توجه کند. هم گوش ما باید به کلامی که درباره‌مان گفته می‌شود گوش دهد و هم چشم ما باید زیبایی خود را ببیند. به نوعی، شاعر بر این نکته تأکید دارد که باید در انتخاب کسانی که ما را می‌بینند و با ما صحبت می‌کنند، دقت کنیم.
مگذار که هر کس خط و خالت بیندوآن عارض خورشید مثالت بیند
هوش مصنوعی: اجازه نده که هر کسی تو را ببیند و با ظاهرت آشنا شود، مانند این که چهره زیبای تو به مثل خورشید درخشان است.
هم گوش تو باید که حدیثت شنودهم چشم تو باید که جمالت بیند
هوش مصنوعی: گوش تو باید شنونده از سخنانت باشد و چشمت باید بیننده زیباییهای تو باشد.