تناجی
خواجوی کرمانی

شمارهٔ ۸۱

ای لعل لبت برده ز یاقوت سبقریحان ز حیا پیش خطت شسته ورق
گر سرو زند لاف که چون قد تواممشنو سخنش که الطویل الاحمق