شمارهٔ ۸۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی سنبل و گل اشاره می‌کند و با استفاده از ترکیب‌های زیبا، زیبایی طبیعی را وصف می‌کند. سنبل در دامن گل ریخته و بوی مشک دور آن را فرا گرفته است. همچنین، شاعر از خال سیاه سنبل سوال می‌کند و آن را با زنگی بچه‌ای که روی خرمن گل نشسته، مقایسه می‌کند. این تصاویر، نشان‌دهنده لطافت و زیبایی و ارتباط عناصر طبیعی با یکدیگر است.
ای سنبل تو ریخته در دامن گلوز مشک سیه بیخته پیرامن گل
هوش مصنوعی: ای سنبل، تو مانند گلی زیبا در آغوش گلها قرار گرفتهای و عطر خوش مشکی که دور تو را فراگرفته، به زیباییات افزوده است.
خال سیه تو هیچ می‌دانی چیست؟زنگی بچه‌ای نشسته بر خرمن گل
هوش مصنوعی: اوضاع و احوال تو را میدانم و میفهمم که زیبایی و جذابیت تو مانند یک نقطه سیاه بر روی یک توده گل زیباست، که توجه همه را جلب می‌کند.