شمارهٔ ۱۱۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بیان ناامیدی و فقدان زیبایی‌ها می‌پردازد. او از بویی خوش که در چمن ناپدید شده و گلی که در کنار باغچه سر از خاک بیرون آورده، صحبت می‌کند. همچنین به تغییرات روز و شب و از دست رفتن احساسات عشق اشاره دارد. به طور کلی، این ابیات نشان‌دهنده از دست رفتن زیبایی‌ها و احساسات شیرین زندگی هستند.
بر بوی سمن بین چمن از دست شدهگل جسته کنار و گلشن از دست شده
هوش مصنوعی: در میان بوی خوش سمن، چمن از گلهایی که در کنار آن بودند، خالی شده و گلستان هم دیگر زیباییهای سابق را ندارد.
مه مهر دگر کرده و خور تافته رویشب مانده و روز روشن از دست شده
هوش مصنوعی: ماه به زیبایی جدیدی درخشیده و خورشید نور خود را منتشر کرده، اما شب هنوز است و روز روشن از بین رفته است.