شمارهٔ ۱۱۱
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر از دوری معشوق و درد جدایی سخن میگوید. او احساس میکند که وقتی معشوقش رفته، چشمهایش همچنان به جستجوی اوست. هرگاه میخواهد در نامهای از شوق و longing خود بگوید، از احساس درد و غم عمیقش، به شکل قطرات خون از قلمش فرو میچکد.
ای همنفسم در شب هجران تو آهرفتی و مرا چشم طلب بر سر راه
هوش مصنوعی: ای همدم من، در شب جدایی تو رفتی و من همچنان با چشمانی پر از اشتیاق در انتظار تو ایستادهام.
در نامه چو تقریر کنم قصهٔ شوقاز چشم قلم فرو چکد خون سیاه
هوش مصنوعی: وقتی در نامه از عشق و اشتیاق مینویسم، چنان احساساتی در من زنده میشود که گویی از چشمان قلم خون سیاهی میریزد.