شمارهٔ ۱۱۲
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر از دوری و جدایی از محبوبش ابراز ناراحتی می‌کند و می‌گوید که دستش از وصال او کوتاه شده است. او همچنین به زیبایی محبوب اشاره می‌کند و از سیاه بودن خطی که نماد جمال اوست، به عنوان نمایی از سرنوشت زندگی‌اش یاد می‌کند و آن را همانند نامه‌ای به عمر خود می‌داند. به عبارتی دیگر، زندگی او تحت تأثیر این جدایی و زیبایی محبوبش قرار دارد.
ای دست من از دامن وصلت کوتاهبر محضر حسنت مه و خورشید گواه
هوش مصنوعی: دست من از وصل و همراهی با تو کوتاه است و این زیبایی توست که شاهدی بر حسنت مانند ماه و خورشید دارد.
خط سیه‌ات که هست عنوان جمالچون نامهٔ عمر ماست گو «باش سیاه»
هوش مصنوعی: خط سیاه تو نشانه زیباییات است، مانند نامه‌ای که عمر ما را مینویسد؛ پس بگذار آن خط سیاه باشد.