شمارهٔ ۱۱۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت محبوبش اشاره میکند و از شگفتی و مجذوب شدن خود در برابر زیباییاش سخن میگوید. او میگوید وقتی که چهرهی محبوب را میبیند، به شدت تحت تأثیر قرار میگیرد و در آینهی صورتش به زیباییاش اعتراف میکند.
چون رخ بنمودی ای بت یغمائیگشتم چو شکنج طرهات سودایی
هوش مصنوعی: وقتی که چهره زیبایت را نشان دادی، من به گونهای شدم که به خاطر پیچ و تاب مویت دیوانه شدهام.
در آینه روی تو دیدم گفتم«سبحان الله هم بدین زیبائی»
هوش مصنوعی: در آینه چهرهی تو را دیدم و با تحسین گفتم که خداوند چقدر زیبایی آفریده است.