بخش ۴۶ - رفتن سام به باغ و چگونگی آن با پری‌دخت
هوش مصنوعی: در این شعر، داستانی از عشق و زیبایی روایت می‌شود. یک جوان به نام «سام» به دختری در «ره طوبی آباد» علاقه‌مند می‌شود و از دلش یاد و آرزوی او را با خود حمل می‌کند. او در راه خود، با زیبایی‌های طبیعت و گل‌ها مواجه می‌شود و احساساتی عمیق را تجربه می‌کند. در حین سفر، او به نزدیکی کاخ دختر می‌رسد و صدای موسیقی و نواهایی دلنشین را می‌شنود که نشان‌دهنده زندگی و شادابی است. سام با دل‌تنگی و شوق، به نزد دختر نزدیک می‌شود و در این مسیر، مشکلاتی نیز پیش رو دارد. در نهایت، او به نغمه‌سرایی روی می‌آورد و با صدای دلنشینش سعی می‌کند توجه دختر را جلب کند. شعر، ترکیبی از احساسات عاشقانه و زیبایی‌های طبیعی را به تصویر می‌کشد.
ره طوبی آباد دختر گرفتدل از شاه نخجیرگه بر گرفت
هوش مصنوعی: دختر زیبای طوبی به خاطر عشقش از شاه شکارگاه دلربایی کرد.
بهر لاله‌زاری که در می‌رسیدز دل بوی خون جگر می‌شنید
هوش مصنوعی: وقتی به لالهزار میرفتم، بوی خون دل را از عمق جانم حس میکردم.
به هر چشمه‌ساری که درمی‌گذشتبسا کآب چشمش ز سر درگذشت
هوش مصنوعی: هرگاه از کنار چشمهای عبور میکرد، بارها دیده میشد که اشکهایش بر جریان آب غلبه میکرد.
به هر کوه کو کوه‌پیکر براندبر آن کوه از دیده گوهر فشاند
هوش مصنوعی: هر کسی که بر فراز کوههای بلند برود، از آن ارتفاع به زمین نگاهی میاندازد و مانند جواهری به آن مینگرد.
هر آن لاله کو را ورق برگشادببوسید و بر چشم خونین نهاد
هوش مصنوعی: هر لالهای که شکوفهاش باز شده را ببوسید و به چشمی که به خاطر زیباییاش اشک میریزد، بگذارید.
نسیمی کز آن گلستان می‌وزیداز آن مژد? دلستان می‌رسید
هوش مصنوعی: نسیمی که از آن باغ گل میوزید، بشارت خوشی و شادی را به دلها می‌آورد.
چو مرغ سحرخوان نوا ساز کردبر طوبی آباد پرواز کرد
هوش مصنوعی: پرندهای که صبحگاهان نغمهخوانی می‌کند، بر درختی سرسبز و آباد پرواز می‌کند.
چمان شد چو شاخ صنوبر به باغروان شد چو سرو خرامان به باغ
هوش مصنوعی: درخت صنوبر در باغ به آرامی خم می‌شود و همچون سرو، با ناز و زیبایی در فضای باغ حرکت می‌کند.
چو بوئید برگ گل و یاسمنچو گل چاک زد از هوا پیرهن
هوش مصنوعی: زمانی که عطر گل و یاسمن به مشام می‌رسد، مانند گل که در اثر باد، لباس خود را میچکاند، فضا پر از زیبایی و طراوت می‌شود.
چنین تا به ایوان دختر رسیدچو بلبل بنالید و دم درکشید
هوش مصنوعی: وقتی به خانه دختر رسید، همچون بلبل به نوایی تند و حزنآلود درآمد و در دم ایستاد.
سر خود بمالید بر آستانمدد خواست از همت راستان
هوش مصنوعی: بر سر خود بمالید و به درگاه یاری نیازمندید از تلاش و کوشش پاکان.
برافکند بر بام طارم کمندبرآمد چو مه بر سپهر بلند
هوش مصنوعی: بر بام ساختمان، کمندی انداخته شد و این چنان بود که ماه بر آسمان بلند میدرخشد.
نواگر یکی پاسبان دید مستسرافکنده در پیش و چوبک به دست
هوش مصنوعی: اگر یکی از نگهبانان مستی را دید که سر به زیر و خجالتزده ایستاده و چوبی در دست دارد، متوجه خواهد شد که وضعیت او چگونه است.
روان سام در جست و پایش گرفتپس آنگه بزد دست و نایش گرفت
هوش مصنوعی: روان سام را در تعقیب خود گرفت، سپس به او حمله کرد و او را گرفتار ساخت.
چنان سخت افشرد کو جان بدادبه زیرش فکند از هوا همچو باد
هوش مصنوعی: به قدری او را فشرد که جانش را از دست داد و مثل بادی او را به زمین انداخت.
بیامد به نزدیک پرده‌سرایشنید از حرم بانگ پرده‌سرای
هوش مصنوعی: شخصی به نزدیکی خانهای رفت و از آنجا صدای زیبایی را از درون عمارت شنید.
به ایوان درافکنده مستان خروشبرآورده نوشین لبان بانگ نوش
هوش مصنوعی: مستانی که در ایوان نشستهاند، با شوق و شگفتی فریاد میزنند و از لبان شیرینشان صدای شرابی به گوش می‌رسد.
چو سام از سراپرده آوا شنیدچو بلبل نوا و فغان برکشید
هوش مصنوعی: وقتی سام صدای زیبایی را از درون پرده شنید، مانند بلبل به شوق آمد و آواز و نالهای سر داد.
بزد چنگ و چوبک به کف درگرفتبه آهنگ بلبل نوا برگرفت
هوش مصنوعی: با دستش چنگ و چوبکی برداشت و با صدای بلبل شروع به نواختن کرد.
بجنباند بر ساز مطرب جرسبنالید چون مرغ اندر قفس
هوش مصنوعی: به حرکت درآور ساز و نغمههای مطرب را، مانند مرغی که در قفس به زاری مینالد.
چو بر چوبک پاسبان چنگ زدبسا طعنه کان لحظه بر چنگ زد
هوش مصنوعی: وقتی که نگهبان با چنگ به چوبک ضربه میزند، به یاد آن همه طعنههایی میافتد که در همان لحظه بر او فرود آمده است.
به آهنگ چوبک‌زن نغمه‌سازبزد راستی نوبتی بر حجاز
هوش مصنوعی: با صدای چوبک‌زن، نغمهساز به صدا درآمد و نوبت به حجاز رسید.
چو او لهج? پاسبان برگرفتخروس سحرخوان فغان بر گرفت
هوش مصنوعی: وقتی پاسبان صدای خود را بلند کرد، خروس بامدادی نیز شروع به بانگ زدن کرد و ندا سر داد.
چو در قصرش افکند ساز خروشترنم‌سرای سرا شد خموش
هوش مصنوعی: زمانی که در قصرش ساز و نوایی سر داده می‌شود، همه جا آرام و ساکت می‌شود.
دگرباره سازی به قانون بساختهمی ناله زارش افزون بساخت
هوش مصنوعی: دوباره کار را طبق اصول و قوانین آغاز کرده و فریادش بیشتر شده است.
بزد چنگ و بر ساز آغازبه بام حصار این غزل ساز کرد
هوش مصنوعی: با چنگ به نغمه‌سرایی پرداخت و موسیقی را در بالای دژی که ساخته بود، آغاز کرد.