رباعی شمارهٔ ۳۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به وحدت و یگانگی واقعیت هستی اشاره می‌کند. او می‌گوید که در همه چیز، از جمله می و نوشیدن و معشوق، حقیقت اصلی وجود واحدی است. اگر به‌درستی بنگریم، همه نام‌ها و شکل‌ها در نهایت به یک حقیقت برمی‌گردند و آن حقیقت همیشه یکسان است.
در دور شراب و جام و ساقی همه اوستدر پرده مخالف و عراقی همه اوست
هوش مصنوعی: در دورانی که در حال نوشیدن شراب و گذراندن زمان با خدمتکار و دوست هستیم، همه چیز به او وابسته است. حتی در حالیکه در انتظار عشق و زیبایی هستیم، باز هم اوست که در پس این پردهها قرار دارد.
گر زانکه به تحقیق نظر خواهی کردنامی است بدین و آن و باقی همه اوست
هوش مصنوعی: اگر به واقعیت عمیقتری دقت کنی، متوجه میشوی که نام‌ها و عناوین تنها ظاهر هستند و در نهایت همه چیز به یک حقیقت واحد بازمیگردد.