رباعی شمارهٔ ۳۶
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف حالتی می‌پردازد که زمان به تدریج می‌گذرد و انسان‌ها از هم دور می‌شوند. شاعر به یاد یارانی که رفته‌اند و حس تنهایی خود اشاره می‌کند. او با تأکید بر اینکه «دیر» (وقت یا مکان) همچنان وجود دارد، به احساس از دست رفتن و nostalgia اشاره می‌کند. در کل، احساس غم و دلتنگی برای زمان و افراد گذشته در این شعر مشهود است.
گردنده فلک دلیر و دیر است که هستغرنده بسان شیر و دیر است که هست
هوش مصنوعی: چرخ فلک به طور مداوم و با قدرت در حال گردش است و همانطور که شیری درنده و قوی است، این چرخش نیز تداوم دارد.
یاران همه رفتند و نشد دیر تهیما نیز رویم دیر و دیر است که هست
هوش مصنوعی: دوستان همه رفتند و ما هم برای همیشه در اینجا نمیمانیم. حالا دیر شده و در این تنهایی، زمان هم به کندی می‌گذرد.