رباعی شمارهٔ ۳۷
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساسات عمیق عشق و دلتنگی است. شاعر از اشتیاق و درد فراق معشوق می‌گوید و اشاره می‌کند که حتی بی‌آنکه چهره‌اش را ببیند، در آرزوی او اشک می‌ریزد. او احساس بیچارگی و تنهایی خود را بیان می‌کند و به سختی کسی اشاره می‌کند که باید بدون معشوق زندگی کند.
بی آنکه دو دیده بر جمالت نگریستدر آرزوی روی تو خونابه گریست
هوش مصنوعی: بی‌آنکه چشمانم به زیباییات بیفتد، در حسرت دیدن روی تو دل شیرین زخم میزند.
بیچاره بمانده‌ام، دریغا! بی توبیچاره کسی که بی تواش باید زیست
هوش مصنوعی: من در غم هجران تو بسیار ناتوان و درماندهام. افسوس که حتی کسی که بدون تو زندگی می‌کند، به مراتب سختتر از من در رنج است.