رباعی شمارهٔ ۵۱
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر ناامیدی و درد دل شاعر است. او از چرخ فلک و گردش زمان شکایت می‌کند و به این نتیجه می‌رسد که باوجود تلاش‌ها و آرزوهایش، همچنان غم و درد در زندگی‌اش وجود دارد. شاعر به دل خود توصیه می‌کند که به دنبال وصالی نباشد و به جای شادی، باید غم را تحمل کند.
از بخت به فریادم و از چرخ به دردوز گردش روزگار رخ چون گل زرد
هوش مصنوعی: از شانس و تقدیر به فریادم می‌رسد و از نغمات روزگار، دچار درد و رنج هستم. چهرهام مانند گل زرد، پژمرده و غمگین است.
ای دل، ز پی وصال چندین بمگردشادی نخوری ولیک غم باید خورد
هوش مصنوعی: ای دل، برای رسیدن به وصال (وصل) لحظهای آرام نداشته باش و از شادی محروم نمان، اما بدانی که باید غم را نیز تحمل کنی.