رباعی شمارهٔ ۸۸
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به زیبایی و جذابیت شب اشاره دارد و از آن می‌خواهد که همچنان زیبایی‌اش را حفظ کند. او از شب می‌خواهد که همچون روزهای روشن، همیشه زیبا و دل‌نواز باشد، زیرا با زیبایی‌اش از روز روشن‌تر شده است. در واقع، شاعر در این قطعه به عشق و زیبایی شب می‌پردازد و آرزو دارد که این زیبایی تا قیامت ادامه داشته باشد.
امشب چو جمال داده‌ای خب می‌باشمه طلعت و گل رخ و شکرلب می‌باش
هوش مصنوعی: امشب که خدای زیبایی را به تو بخشیدهاند، مانند ماه با زیبایی و مانند گل با چهرهای دل‌نواز و لبانی شیرین حضور داشته باش.
ای شب، چو من از تو روز خود یافته‌امتا صبح قیامت بدمد شب می‌باش
هوش مصنوعی: ای شب، چون من به وسیله تو روشنایی خود را یافتهام، تا روز قیامت، همواره به وجود تو نیاز دارم.