رباعی شمارهٔ ۸۹
هوش مصنوعی: این بیت از شاعر به حالتی از عشق و دلدادگی اشاره دارد. درویش مسکینی که با چشمانی اشک‌آلود و دلی شکسته به سر کوی معشوق می‌آید. او آماده است تا سر خود را به پای محبوبش بیندازد، زیرا بدون چهره زیبای او احساس بی‌هویتی می‌کند. این شعر نشان‌دهنده عمق عشق و فدای‌کردن خود به خاطر معشوق است.
آمد به سر کوی تو مسکین درویشبا چشم پرآب و با دل پارهٔ ریش
هوش مصنوعی: یک درویش بیچاره با چشمانی پر از اشک و دلی شکسته، به سر کوی تو آمده است.
بگذار که در پای تو اندازد سرکو بی‌رخ خوب تو ندارد سر خویش
هوش مصنوعی: اجازه بده که کسی که به پای تو بیفتد، به خاطر نبودن چهره زیبای تو، نتواند به سر خود فکر کند.