رباعی شمارهٔ ۹۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از درد و غم عشق سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که با وجود تحمل مشکلات، نتوانسته‌اند لحظات خوشی را با معشوق خود تجربه کنند. او به زندگی پر از انتظار و ناامیدی‌اش اشاره می‌کند و از اینکه نتوانسته‌اند سعادتی بیابند، حسرت می‌خورد.
در دل همه خار غم شکستیم دریغ!وز دست غم عشق نرستیم دریغ!
هوش مصنوعی: ما در دل همه غمها و اندوهها شکستیم، افسوس! و از دست غم عشق نتوانستیم رهایی یابیم، افسوس!
عمری به امید یار بردیم بسربا یار دمی خوش ننشستیم دریغ!
هوش مصنوعی: ما تمام زندگیمان را به انتظار محبوب گذراندیم، اما حتی یک لحظه خوشی با او نداشتیم، افسوس!