رباعی شمارهٔ ۱۰۳
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از دوست خود دعوت می‌کند که نزد او بیاید، زیرا با دوری او احساس درد و غم زیادی دارد. او از دوست می‌خواهد که به او نظری بیفکند تا شاید بتواند از این درد رهایی یابد. شاعر به وضوح نشان می‌دهد که عشق و دوری او برایش بسیار سخت و عذاب‌آور است.
ای دوست، بیا، که با تو باقی دارمبا هجر تو چند وثاقی دارم؟
هوش مصنوعی: ای دوست، بیا که من با تو از باقی ماندن در کنار تو صحبت میکنم و در عین حال از دوری تو دلتنگی و درد و رنجی دارم.
در من نظری کن، که مگر باز رهمزین درد که از درد عراقی دارم
هوش مصنوعی: به من نگاهی بینداز، شاید با دیدن من، بتوانی دردی که از عراقی دارم را کاهش بدهی.