رباعی شمارهٔ ۱۰۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از آرزوی خود برای نوشیدن شراب و حضور در میخانه صحبت میکند. او به دنبال لحظاتی است که با دوستش به اشتراک بگذارد و امیدوار است که در این فضا، دوستی و همدلی بیشتری پیدا کند.
در سر هوس شراب و ساقی دارمتا جام جهان نمای باقی دارم
هوش مصنوعی: در دل من آرزوی نوشیدن شراب و دیدن ساقی وجود دارد، زیرا هنوز چیزی برای نشان دادن به جهان دارم.
گر بر در میخانه روم، شاید، از انکبا دوست امید هم وثاقی دارم
هوش مصنوعی: اگر به میخانه بروم، شاید به خاطر این است که با دوست امیدوارم که به توافقی برسیم.