رباعی شمارهٔ ۱۰۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از غم و سوزش عشق صحبت میکند. او مانند آتش میسوزد و این درد را تحمل میکند، بدون اینکه چیزی بگويد. او به تصویر زنی اشاره میکند که باعث این احساسات در او شده و خود را مانند دانهای در آتش توصیف میکند که آکنده از غم است.
اندر غم تو نگار، همچون نارممیسوزم و میسازم و دم برنارم
هوش مصنوعی: در غم تو ای معشوق، مانند آتشی درونم میسوزم و با این حال صبر میکنم و از خود ناراحتی نشان نمیدهم.
تا دست به گردن تو اندر نارمآکنده به غم چو دانه اندر نارم
هوش مصنوعی: وقتی که در آغوش تو قرار میگیرم و غم در دل دارم، همچون دانهای هستم که درون میوهای چیده شده است.