رباعی شمارهٔ ۱۲۸
هوش مصنوعی: این شعر دربارهٔ غم و شادی است. شاعر میگوید که غم معشوقش، شادی اصلی اوست و این غم برای او گرانبهاتر از زندگی جاویدان است. همچنین، زیبایی معشوق به دل او رازهایی میآموزد که از زبان نمیآید، بلکه بهطور غیرکلامی احساس میشود.
ای مایهٔ اصل شادمانی غم توخوشتر ز حیات جاودانی غم تو
هوش مصنوعی: ای منبع واقعی خوشبختی، غمت برای من شیرینتر از بقا و زندگی جاودان است.
از حسن تو رازها به گوش دل منگوید به زبان بیزبانی غم تو
هوش مصنوعی: زیباییهای تو به دل من پیامهایی میرسانند، غم تو را در سکوت و بیکلامی احساس میکنم.