تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۷
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت به حسرت و اندوه اشاره می‌کند و از زندگی‌اش می‌گوید که همچون لاله‌ای سوخته و پژمرده است. او احساس می‌کند که روزگار با او به‌طرز ظالمانه‌ای برخورد می‌کند و او را به درد و رنج می‌اندازد.
مانند لاله، سوخته نانی است روزیمآن هم فلک به خون جگر می‌دهد مرا
هوش مصنوعی: من همچون لاله‌ای که در آتش سوخته، زندگی‌ام در حال از بین رفتن است و به من تنها نان خالی می‌دهد، حتی این نان را هم با سختی و رنج به من می‌دهد.