تک‌بیت شمارهٔ ۴۸۶
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت از احساساتی درونی سخن می‌گوید که از کمبود جستجو و جست‌و‌جوی حقیقت در زندگی رنج می‌برد. او به نوعی به خودبازنگری می‌پردازد و نشان می‌دهد که قرار گرفتن در دام دل خود، باعث شده نتواند به خواسته‌ها و جستجوهایش در زندگی بپردازد.
از شرم نیست بال و پر جستجو مراچون باز چشم بسته شکارم دل خودست
هوش مصنوعی: به خاطر شرم و حیا، هیچ تلاشی برای جستجوی من نمی‌کنم، زیرا مانند پرنده‌ای که چشمش بسته است، قلبم تنها به دنبال خودم می‌گردد.