تک‌بیت شمارهٔ ۷۱۰
هوش مصنوعی: قسمتی از شعر بیانگر حالتی است که شخصی خسته و بی‌هدف به پرواز فکر می‌کند اما تنها چیزی که به او می‌رسد، چشم انتظار بودن و نرسیدن به مقصد است.
قسمت این بود که از دفتر پرواز بلندبه من خسته به جز چشم پریدن نرسد
هوش مصنوعی: قسمت این بود که از آسمان دور و بالا، به من خسته، تنها چشم دوختن به پرواز برسد.