تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۹۹
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات بیان می‌کند که به Stageای از بی‌نیازی رسیده و دیگر به دعا و آرزوی دیگران نیازی ندارد. او همچنین از زمین، یعنی از دنیای مادی، توانسته دستاوردی بیابد و از آن بهره‌برداری کند.
بی نیاز از خلق از دست دعای خود شدمحاصل عالم ازین یک کف زمین برداشتم
هوش مصنوعی: من بی‌نیاز از دیگران شده‌ام و به برکت دعای خود به دستاوردهایی رسیده‌ام؛ به طوری که از این زمین، تمام عالم را برای خود بر داشتم.