شمارهٔ ۱۱۳
هوش مصنوعی: این ابیات به احساس دل‌باختگی و دشواری محبت اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که محبوب بی‌رحم او، دلش را در اختیارش گرفته است، اما او نمی‌تواند مانند یک درویش، گل و زیبایی را به راحتی در دست بگیرد. همچنین هشدار می‌دهد که اگر خود را کم گرفته و در جمعی بیش از حد خاکی و بی‌خبر باشد، در معرض توجه و انگشت‌نما شدن قرار می‌گیرد، مانند ماه که در دورانی خاص خود را نشان می‌دهد.
دل به منت ز من آن یار جفاکیش گرفتگل به رغبت نتوان از کف درویش گرفت
هوش مصنوعی: یار جفاکش من، به خاطر محبت و انتظار من، دلش را به من داده است، اما در عوض نمیتوان از درویش، یعنی کسی که در فقر و تنگدستی به سر میبرد، گلی گرفت. در واقع، نمیتوان گل را از دست کسی که در حال احتیاج است به راحتی گرفت.
کم خود گیر که انگشت نما می گرددهر که چون ماه درین حلقه کم خویش گرفت
هوش مصنوعی: خود را کم بگیر و در معرض دیده دیگران قرار نده، زیرا هر کس که مانند ماه در این جمع خود را کوچک کند، جلب توجه می‌کند و مورد توجه قرار می‌گیرد.