شمارهٔ ۱۱۵
هوش مصنوعی: این شعر به احساس آزادی و رهایی اشاره دارد. شاعر از بندهای بلا و مشکلات رهایی می‌یابد و وحدت را همچون دریایی وسیع توصیف می‌کند. او به نقش کریمان و نیروی نیکوکارانه اشاره می‌کند که می‌تواند مشکلات را سریعاً حل کند. همچنین، شاعر به فرار از آسمان و غافل بودن از واقعیت زندگی اشاره دارد و خاک را محل تمرین سرنوشت‌ساز انسان‌ها می‌داند.
مرا گشایش خاطر ز دامگاه بلاستکمند وحدت من چارموجه دریاست
هوش مصنوعی: دل آرام و راحتی من از دامهای درد و رنج به خاطر وحدت و پیوندی است که با دریا دارم؛ این پیوند مرا به سوی آزادی و آسایش هدایت می‌کند.
گره ز کار کریمان گشاده گردد زودحباب نیم نفس بار خاطر دریاست
هوش مصنوعی: اگر مشکلات کار نیکوکاران به سرعت حل شود، مانند حبابی که با یک نفس کوچک بر روی آب ظاهر میشود، خاطر آسودهای همچون دریا خواهیم داشت.
گریختیم به خاک از سپهر و غافل ازینکه خاک، تخته مشق محرران قضاست
هوش مصنوعی: به زمین پناه بردیم، غافل از اینکه این خاک، جایی است که تقدیرها نوشته میشود.