شمارهٔ ۱۱۷
هوش مصنوعی: این اشعار به توصیف حالتی از خواب و غفلت می‌پردازند. شاعر با استفاده از تصاویری مانند "پنبه گوش" و "نفس کشیدن محشر" به بیان تنهایی و حالت گیجی ناشی از بی‌توجهی به واقعیت می‌پردازد. همچنین، اشاره به رطوبت و شکنجه خواب نشان‌دهنده دشواری‌های موجود در مسیر بیداری از خواب غفلت است.
ترا که پنبه گوش شعور سیماب استنفس کشیدن محشر فسانه خواب است
هوش مصنوعی: تو که مانند پنبه در گوش احساس و دانش هستی، نفس کشیدن تو چیزی نیست جز یک خواب فریبنده و غبارآلود.
هوای وادی غفلت رطوبتی داردکه پای ریگ روان در شکنجه خواب است
هوش مصنوعی: هوا در منطقه غفلت به قدری نمناک و مرطوب است که انسان در آن حالت، در شبیخونی خوابآور فرو میرود.