شمارهٔ ۱۱۸
هوش مصنوعی: این ابیات به زیبایی و پیچیدگی عشق و تسلیم در برابر محبوب اشاره دارند. شاعر به زبان و لطافت زلف معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که زیبایی او حق‌دار است. همچنین از زحمات و سختی‌های زندگی (جفای چرخ فلک) خبر دارد و می‌فهمد که این سختی‌ها در نهایت به نوعی شوخی و بازی بچگانه همانند معصومیت و بی‌گناهی منتهی می‌شود.
زبان شانه درازست بر سر عالمبه این که خدمت زلف تو حق شمشادست
هوش مصنوعی: زبان، توانایی زیادی دارد و در جهانی که در آن قرار دارد، میخواهد بگوید که خدمت و زیبایی زلفهای تو همچون حق و حقوق شمشاد است.
جفای چرخ فلک را هم از تو می دانمکه شوخ چشمی طفلان گناه استادست
هوش مصنوعی: من هم از بیوفایی و سختی‌های روزگار آگاه هستم، زیرا رفتار ناز و شیطنت کودکان گاهی ناشی از نادانی و اشتباهات بزرگترهاست.