تناجی
صائب

شمارهٔ ۱۳۴

در چشم و دل پاک ز دنیا خبری نیستدر عالم حیرت ز تماشا خبری نیست
آسوده بود سرو ز بی طاقتی آباین سر به هوا را ز ته پا خبری نیست