شمارهٔ ۲۷۲
هوش مصنوعی: در این شعر به عشق و وابستگی عاطفی اشاره شده است. شاعر می‌گوید که در دنیای عشق، زاهد (نسخه‌ای از فرد متدین و دور از لذات دنیا) نسبت به ناموسش احساس خطر می‌کند و در نتیجه به دشمنی می‌پردازد. همچنین اشاره می‌شود که در صورت آمدن زاغ (پرنده‌ای ناخوشایند)، غیرت طاووس (پرنده‌ای زیبا) بروز می‌کند. در انتها، شاعر به دستاوردهای عشق اشاره دارد و می‌گوید که خوشبختی در رسیدن به معشوق تشبیه شده به گذراندن در قفس آواز که آن را روشن و زنده می‌کند.
به کوی عشق زاهد دشمن ناموس می گردداگر زاغ آید اینجا غیرت طاوس می گردد
هوش مصنوعی: در محله عشق، زاهد به خاطر عشق به معشوق، به دشمنی با اصول و ارزشها می‌پردازد. اگر زاغی به این مکان بیاید، غیرت طاوس، که سمبل زیبایی و شکوه است، به وجود میآید.
خوشا بخت گلستانی که صید خود کند ما راقفس از شعله آواز ما فانوس می گردد
هوش مصنوعی: خوشا به حال باغی که توانسته ما را به دام بیندازد. قفس ما به خاطر صدای زیبای ما مانند مشعلی روشن می‌شود.