شمارهٔ ۳۴۸
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به زیبایی و ظاهری شیرین لب‌ها اشاره می‌کند، اما می‌گوید که در دل آن‌ها زهر پنهان است. همچنین، به این نکته اشاره دارد که اثری که محبت و زیبایی تو بر زمین دارد، نمی‌تواند چیزی از عظمت آسمان کم کند. در نهایت، شاعر به این موضوع می‌پردازد که حجاب روشنی دل سبب شیرینی زندگی است، مانند موم که در روزهای تاریک شیرینی حفظ می‌کند.
لبش به ظاهر اگر حرف شکرین داردز خط سبز همان زهر در نگین دارد
هوش مصنوعی: لبی که به ظاهر سخن شیرین می‌گوید، از خط سبز آن زهر را در خود دارد.
عجب که پشت زمین خم چو آسمان نشودز منتی که خرام تو بر زمین دارد
هوش مصنوعی: عجیب است که زمین به خاطر بزرگواری تو که با ناز روی آن قدم میزنی، مانند آسمان خم نشود.
حجاب روشنی دل بود حلاوت عیشکه موم روز سیاهی در انگبین دارد
هوش مصنوعی: روشنی دل در واقع مانع لذتهای زندگی است، مثل اینکه موم در روز تاریکی رنگ و طعمی خاص دارد.