شمارهٔ ۴۳۸
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر به بیان احساسات عمیق خود می‌پردازد. او می‌گوید عشق و زیبایی معشوق باعث سوختن دل‌ها شده و هیچ دل شاد و بی‌غم وجود ندارد. زلف معشوق نیز مانند عزم سفر، برای دل‌های گرفتار و مشتاق، یادآور تنهایی و اشتیاق است. در واقع، شاعر از عدم خوشی و شادمانی در دل‌های عاشق سخن می‌گوید.
لب تشنه تو، سوخته ای نیست نباشدشاد از تو غم اندوخته ای نیست نباشد
هوش مصنوعی: اگر کسی لب تشنهاش را برای تو فدای عشق کند، غمی در دلش وجود ندارد و همیشه از محبت تو خوشحال خواهد بود.
اندیشه زلف تو چو عزم سفر هنددر هیچ دل سوخته ای نیست نباشد
هوش مصنوعی: اندیشه در مورد زلف تو مانند تصمیمی برای سفر به هند است؛ در هیچ قلب سوختهای وجود ندارد که دربارهاش فکر نکند.