تناجی
صائب

شمارهٔ ۴۸۲

از عشق اگر لاف زنی دشمن کین باشبا بخت سیه همچو سیاهی و نگین باش
ای صبح مزن خنده بیجا، شب وصل استگر روشنی چشم منی پرده نشین باش