شمارهٔ ۶۶۷
هوش مصنوعی: این اشعار به ناله و فریاد بیهوده اشاره دارد و از انسان می‌خواهد که در برابر رنج و سوختگی دیگران، بی‌دلیل صدا بلند نکند. همچنین، به اهمیت کنترل زبان و پرهیز از بیان حرف‌های تلخ و ناامیدکننده در مورد عشق و احساسات اشاره می‌کند. در کل، پیام این بیت‌ها دعوت به آرامش و پرهیز از بیان ناامیدی است.
به هرزه ناله و فریاد ای سپند مکناگر ز سوختگانی صدا بلند مکن
هوش مصنوعی: ای سپند، بیهوده ناله و فریاد نزن، اگر درد و اندوهی داری، صدا را بلند نکن.
مباد ز هر ندامت گزد زبان ترابه تلخکامی عشاق نوشخند مکن
هوش مصنوعی: از زبان تلخ و ناامید خود، به خاطر پشیمانیها، دیگران را آزار نده و دل عاشقان را نرنجان.