شمارهٔ ۶۷۶
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و جذابیت چهره یک معشوق اشاره دارد. شاعر با استفاده از تشبیهات، زیبایی او را به رنگ حیا و گل اشاره می‌کند. همچنین، دستار او به زیبایی پرنده‌ای بلندپرواز تشبیه شده که به نوعی نماد سلطنت و قدرت در زیبایی است. در کل، شعر تمجیدی است از زیبایی ظاهری و معنوی محبوب.
برد تا رنگ حیا را باده از رخسار اوآنچه بسیارست گلچین است در گلزار او
هوش مصنوعی: شراب، رنگ حیا را از چهرهاش میبرد و آنچه در گلزارش بسیار است، تنها انتخابی از بهترینهاست.
طره دستار او همسایه بال هماستپادشاهی کرد گل بر گوشه دستار او
هوش مصنوعی: زیبایی پیچیده شده در دستار او همسایهای با بالهای هماست و مثل پادشاهی، گل در گوشه دستار او نشسته است.