شمارهٔ ۲۱۳
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر این است که هر جا که زهرینی وجود دارد، به تدریج می‌تواند شیرینی پیدا کند، اما تنها در مورد جدایی است که تلخی آن با هر لحظه بیشتر می‌شود. به عبارتی، تلخی جدایی هیچگاه کم نمی‌شود و همیشه بر سختی‌های آن افزوده می‌گردد.
به عادت هر کجا زهری است شیرین چون شکر گرددبه جز هجران که هر دم تلخی او بیشتر گردد؟
هوش مصنوعی: هر جایی که عادت وجود دارد، زهر به شیرینی شکر تبدیل می‌شود، به جز در مورد دلتنگی که هر لحظه تلخی آن بیشتر می‌شود.