شمارهٔ ۴۶۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که ما در این دنیا زندگی نمی‌کنیم و مانند درخت سرو که سال‌ها بر روی یک پا ایستاده، حس ثبات و عدم تغییر را تجربه می‌کنیم. این تمثیل نشان‌دهنده بی‌حرکتی و سکون در زندگی است.
ما در جهان قرار اقامت نداده ایمچون سرو سالهاست به یک پا ستاده ایم
هوش مصنوعی: ما در این دنیا جا و مکانی برای ماندن نداریم، چون مانند سرو، سالهاست که فقط بر روی یک پا ایستاده‌ایم.