بخش ۱۷ - جواب به سوال اول
هوش مصنوعی: در این شعر، به مسافر اشاره می‌شود که به معنای کسی است که در مسیر خود به آگاهی از اصل وجود و خودشناسی می‌رسد. مسافر واقعی کسی است که سریعاً از موانع عبور می‌کند و مانند آتش، از کثافت و دود جدا می‌شود. سفر او به سمت کمال و حقیقت است و به تدریج با ترک نقص‌ها و وابستگی‌ها، به انسان کامل تبدیل می‌شود. این مسیر سلوک و سیر کشفی او، مخالف مسیر ابتدایی است و او را به سمت واجب و حقیقت رهنمون می‌سازد.
دگر گفتی مسافر کیست در راهکسی کو شد ز اصلِ خویش آگاه
هوش مصنوعی: شما پرسیدید که مسافر کیست؟ کسی که از ذات و اصل خود آگاه شده است و در مسیر خود حرکت می‌کند.
مسافر آن بود کو بگذرد زودز خود صافی شود چون آتش از دود
هوش مصنوعی: مسافر کسی است که به سرعت از خود بگذرد و همچون آتش، از آلودگیها و ناخالصیها پاک شود.
سلوکش سیرِ کشفی دان ز امکانسوی واجب به ترکِ شَیْن و نقصان
هوش مصنوعی: روش او را در مسیر سیر و شناخت باید دانست، که از حالت ممکن به سوی واجب و ضروری میرود و برای رسیدن به این مقصد باید از زشتیها و کمبودها پرهیز کرد.
بعکسِ سیرِ اوّل در منازلرود تا گردد او انسانِ کامل
هوش مصنوعی: عکسِ مسیر اولیه، در مراحل مختلف حرکت کن تا به کمال انسانی دست پیدا کنی.