بخش ۲ - عین الیقین
هوش مصنوعی: این متن به بررسی مفهوم قدرت و اختیار در انجام فعلها میپردازد. میگوید که انجام یا ترک فعل به یک اندازه در توانایی انسان است و برای انتخاب یکی از این دو، ضرورت و ارادت در میان است. به این معنی که اراده ممکن است باعث شود که یک چیز به وجود آید یا از بین برود. همچنین، فعلها همواره از ذات و خواست موجودات نشأت میگیرند و شرایط، مانعها و زمان به طور طبیعی بخشی از این فرآیند هستند. در نهایت، هیچ تغییری در این نظام وجود ندارد و همه چیز همانطور که هست، باید باشد.
کردن و ترک فعل یکسانستهمه در قدرت و در امکانست
هوش مصنوعی: انجام دادن و از انجام دادن چیزی پرهیز کردن، هر دو از نظر قدرت و امکان، برابری میکنند.
تا یکی را از آن بر افزایدبه ضرورت مرجحی باید
هوش مصنوعی: برای اینکه فردی از چیزی بهرهمند شود، باید ویژگی یا امتیاز خاصی داشته باشد که او را برتر کند.
پس ارادت به بود یا نابودجانبی را دگر بر آن افزود
هوش مصنوعی: اگر خواستهات این است که به چیزی پایبند باشی یا آن را رها کنی، پس باید کاری جدید انجام دهی.
فعل گر محدث است از هیئاتخواست بوده است دایماً با ذات
هوش مصنوعی: اگر عمل تازهای به وجود آید، همیشه ناشی از صفات و ویژگیهای ذات است.
پس ارادت چو کرد مانع دورگشت ظاهر ز شرطهای ظهور
هوش مصنوعی: وقتی که ارادت و عشق واقعی به چیزی ایجاد شود، مانع از دور شدن و جدایی خواهد شد و این مانع، باعث میشود که ویژگیهای ظاهر به شرطهای ظهور نرسند.
مانع و شرط و وقت و استعداددر ازل بودهاند جمله مراد
هوش مصنوعی: در آغاز، همه چیزهایی که برای رسیدن به هدف لازم بودهاند، شامل موانع، شرایط، زمان و استعداد، وجود داشتهاند.
هیچ تغییری اندرو نایدهرچه هست آنچنان همی باید
هوش مصنوعی: هیچ تغییری در او ایجاد نمیشود و هر چه که هست باید همانگونه بماند.