شمارهٔ ۳۷
مرا هرگز آن صدر عالیجنابنخواند زمانی نپرسد دمی
اگر شمس و بحرش نهادم سزاستکز او یافت نور و نوا عالمی
چه شوریده بختم که روزیم نیستز خورشید نوری ز دریا نمی