روضهٔ دوم (در ذکر حکمت حکما)
بخش ۱
حکیم کسی را گویند که حقیقت چیزها را به آن قدر که تواند بداند و عمل به...
بخش ۲
افریدون که در زمین شفقت جز تخم نصیحت نکشت به فرزندان خود این توقیع نوش...
بخش ۳
یکی از حکما گفته است: چهل دفتر در حکمت نوشتم و به آن منتفع نگشتم، چهل...
بخش ۴
ابن مقفع گوید: کتبخانه حکمای هند را بر صد شتر می کشیدند، ملک ایشان است...
بخش ۵
چهار کلمه است که چهار پادشاه پرداخته اند که گویا یک تیر است که از چهار...
بخش ۶
ملک هند به خلیفه بغداد تحفه ها فرستاد همراه طبیبی فیلسوف به مهارت در ط...
بخش ۷
در مجلس کسری سه تن از حکما جمع آمدند: فیلسوف روم و حکیم هند و بزرجمهر...
بخش ۸
حکیمی را پرسیدند که آدمیزاد کی به خوردن شتابد؟ گفت: توانگر هرگاه گرسنه...
بخش ۹
حکیمی با پسر خود گفت: باید که بامداد از خانه بیرون نیایی تا نخست به طع...
بخش ۱۰
پنج چیز است که به هر کس دادند زمام زندگانی خوش در دست او نهادند: اول ص...
بخش ۱۱
هر نعمت که به مرگ زوال پذیرد آن را خردمند در حساب نعمت نگیرد عمر اگر چ...
بخش ۱۲
بزرجمهر را پرسیدند که کدام پادشاه پاکیزه تر؟ گفت: آن که پاکیزگان از وی...
بخش ۱۳
حجاج را گفتند: از خدای بترس و با مسلمانان ظلم مکن به منبر برآمد و وی ب...
بخش ۱۴
پادشاهی از حکیمی طلب نصیحت کرد حکیم گفت: از تو مسئله ای پرسم، بی نفاق...
بخش ۱۵
اسکندر یکی از کارداران را از عملی شریف عزل کرد و عملی خسیس به وی داد ر...
بخش ۱۶
سه کار از سه گروه زشت آید: تندی از پادشاه و حرص بر مال از دانایان و بخ...
بخش ۱۷
حکیمان گفته اند که همچنان که به عدل جهان آبادان گردد به جور ویران شود...
بخش ۱۸
درویشی قوی همت با پادشاهی صاحب شوکت طریقه اختلاطی و سابقه انبساطی داشت...