بخش ۱۴۲ - حکایت بر سبیل تمثیل
هوش مصنوعی: در این بیت‌ها، پسر با لولی (مردی که به کارهای مرسوم اشاره دارد) صحبت می‌کند و به او می‌گوید که در ده نان گندم وجود ندارد. لولی در جواب می‌گوید که هرگز نان گندم نخورده، اما جدش کهنسال بوده و در زمان خود از نان گندم بهره‌مند بوده است. او اشاره می‌کند که جدش کسی را دیده که از نان گندم استفاده می‌کرده است.
با پسر گفت لولیی در دهنیست چیزی ز نان گندم به
هوش مصنوعی: با پسر گفت که در این روستا هیچ چیزی به اندازه نان گندم نیست.
گفت هرگز تو خورده ای باباگفت من خود نخورده ام اما
هوش مصنوعی: در اینجا شخصی می‌گوید که هرگز چیزی نخورده، اما در واقع پدرش نیز آن چیز را نخورده، اما به نوعی به آن اشاره می‌کند که خود، درگیر آن موضوع نیست. این جمله میتواند اشاره به طرز فکر یا رفتار فردی باشد که مایل نیست مسئولیتمان را بپذیرد یا درباره خود پیشداوری کند.
بود جدی مرا کهنسالییافته از زمانه اقبالی
هوش مصنوعی: من به خاطر پیری و کهنسالی، از زمانه خوش شانسی و فرصتی یافتهام.
دیده بود او کسی حوالی شهرکه گرفتی ز نان گندم بهر
هوش مصنوعی: او در اطراف شهر کسی را دیده بود که از نان گندم به خوبی بهره‌مند شده است.