بخش ۲۷ - حکایت رحم کردن نوشیروان بر آن پیرزن ناتوان که به کوزه ای نادرست دست و روی خود می شست
هوش مصنوعی: داستان دربارهٔ نوشیروان، شاه عادل، است که در روزی به بام خود می‌رود و پیرزنی فقیر را می‌بیند که ظاهری شکسته و ناامید دارد. او دلسوزی می‌کند و نگران حال فقیران می‌شود. نوشیروان تصمیم می‌گیرد که آفتابه‌هایی زر را بین فقیران تقسیم کند، اما در حین تماشا متوجه می‌شود که این پیرزن حتی کوزه‌ای مناسب برای شستن خود ندارد. او از دیدن این وضعیت قلبش به درد می‌آید و خود را به خاطر بی‌توجهی به حال فقیران سرزنش می‌کند. این داستان نشان‌دهندهٔ دلسوزی و مسئولیت‌پذیری نوشیروان نسبت به وضعیت مردم است.
خواست تا آفتابه زر خویشبه بر او فرستد از بر خویش
هوش مصنوعی: او خواست که آفتابه زرینی که دارد را به نزد او بفرستد.
باز گفتا مبادا گرداندکش چنان دیدم و خجل ماند
هوش مصنوعی: او دوباره گفت که نباید کسی را به خود مشغول کند، زیرا من چنین چیزی را دیدهام و به خاطر آن عذاب وجدان دارم.
بر فقیران گرد خود یکسرکرد قسمت چل آفتابه زر
هوش مصنوعی: فقرای گرد خود را به طور کامل تحت تاثیر قرار داده و چهل آفتابه طلا را تقسیم کرد.
پیرزن گشت بهره مند از ویکس نبرده به قصه او پی
هوش مصنوعی: پیرزن از نعمتهای او بهرهمند شد، ولی هیچکس از داستان او آگاهی ندارد.
کرد نوشیروان شه عادلنیمروزی به بام خود منزل
هوش مصنوعی: نوشیروان، پادشاه عادل، در میانسالی بر روی بام خانهاش اقامت گزید.
دید بر پشت بام همسایهپیر زالی فقیر و بی مایه
هوش مصنوعی: از روی پشت بام به همسایه نگاه کردم و دیدم یک پیرمرد فقیر و بیچیز در آنجا است.
قامت کوژ و کوزه ای در دستچون وی از روزگار دیده شکست
هوش مصنوعی: کسی که قامتش خمیده است و در دستش کوزه‌ای دارد، شبیه به کسی است که از تجربههای تلخ زندگی آسیبدیده و دلسرد شده است.
نه ورا نایژه نه دسته به جاینه تهی کایستد به آن بر پای
هوش مصنوعی: این بیت به بیان این حقیقت میپردازد که هیچ چیز در زندگی بدون هدف نیست و هر چیزی جایگاه و ویژگی خاص خود را دارد. درواقع، هیچ چیز نمیتواند به تنهایی و بدون دستاویز یا دلیل مستحکم وجود داشته باشد، و همه چیز به یکدیگر وابسته است و در کنار هم معنا پیدا می‌کند.
خواست تا حیله ای برانگیزدکآب از آنجا به روی خود ریزد
هوش مصنوعی: او تصمیم گرفت نیرنگی به کار ببندد تا بتواند آب را از آن نقطه بر روی خود بریزد.
کوزه زان حیله ها که می انگیختمی فتاد آب بر زمین می ریخت
هوش مصنوعی: کوزه‌ای که به خاطر ترفندها و حقههای مختلف سر پا نگه داشته میشد، در نهایت برمیافتاد و آب آن بر زمین میریخت.
چشم نوشیروان چو آن را دیداز مژه اشک مرحمت بارید
هوش مصنوعی: چشم نوشیروان وقتی این را دید، از چشمانش اشک رحمت فرو ریخت.
گفت بر خود که وای بر ما بادخشم خلق و خدای بر ما باد
هوش مصنوعی: او به خود گفت که باید نگران باشد، چرا که هم خشم مردم و هم خشم خدا متوجه اوست.
که به پهلوی ما فقیری راعمر بگذشته گنده پیری را
هوش مصنوعی: در کنار ما، فردی فقیر و سالخورده زندگیاش سپری شده است.
نبود کوزه ای به دست درستکه به آن روی خود تواند شست
هوش مصنوعی: کسی نیست که بتواند به درستی از خود مراقبت کند یا به خود رسیدگی نماید.