بخش ۲۸ - حکایت سنجر و بخشیدن منقل پر لعل و گوهر

هوش مصنوعی: سنجر بن ملکشه، پادشاهی بخشنده و بزرگوار، همانند ابر بهار بود که موهبت‌ها و نعمت‌ها را به زمین می‌ریخت. او به خاطر مهربانی‌هایش، خانه‌ای زیبا و مجلل از طلا و سنگ‌های قیمتی آماده کرده بود. یک روز، شخص غریبی به نزد او آمد که دانشمند و فاضلی بود. این مرد به دلیل سرمای شدید شب، دچار رنج شده بود و به دنبال آتش بود. وقتی اهالی مجلس او را دیدند، از ناامیدی او خندیدند. اما او شرمنده شد. روز بعد، سنجر به او گفت که چرا زودتر نیامده است. آن مرد توضیح داد که به خاطر سرما آمده و به دنبال حرارتی برای گرما است. سنجر از سخنان عمیق او متأثر شد و همه زینت‌ها و منقل‌هایش را به او بخشید تا برای گرما به خانه‌اش ببرد و از سرما آسیبی نبیند. سنجر به او توصیه کرد که این نعمت‌ها را در دامن خود بگیرد تا از سرمای آینده در امان بماند.