بخش ۴ - حکایت آن غلام نخوت‌کیش که به واسطهٔ مکنت خواجهٔ خویش از محنت قحط و تنگ‌سالی بی‌باک بود و لاابالی
هوش مصنوعی: در مصر قحطی سختی رخ داده و مردم به ناچار لباس‌های خود را به آب نیل انداختند تا نان پیدا کنند. در این میان، غلامی با ظاهری زیبا و خوشحال دیده می‌شود که به خاطر ثروت و بخشش آقایش، نگران قحطی نیست. به او گفته می‌شود که در شرایط سخت دیگران غمگین و ناامیدند، اما او از نعمت آقا و فراوانی نان در خانه‌اش می‌گوید. غلام به این دلیل شاد و خرّم است که تحت حمایت آقایش زندگی می‌کند و از مشکلات قحطی به دور است.
در دیار مصر قحطی خاست سختکز فزع هر کس به نیل انداخت رخت
هوش مصنوعی: در سرزمین مصر قحطی شدیدی بروز کرد، به طوری که هر کسی از ترس و نگرانی وسایل خود را به نیل انداخت.
چون به سوی نان رهی نشناختندرخت هستی را در آب انداختند
هوش مصنوعی: وقتی که به سمت تأمین معیشت میرویم و در این مسیر دشواریهایی پیش میآید، ممکن است نتوانیم ارزش وجودی خود را درک کنیم و در نهایت به این نتیجه برسیم که باید بهایی برای ادامه راه بپردازیم.
بود جانی قیمت هر تای ناننان همی‌گفتند و می‌دادند جان
هوش مصنوعی: زندگی هر فرد به اندازه نانی که میخورد ارزش دارد؛ و مردم به این حقیقت پی برده و به او جان می‌دادند.
بِخْرَدی زیبا‌غلامی را بدیدکاو به فخر و ناز دامن می‌کشید
هوش مصنوعی: به دختری زیبا نگاه کردم که با افتخار و فخر، دامنش را به ناز به سمت خود می‌کشید.
طلعتی چون قرص‌ِ خور آراستهنی ز کم‌خواری مه‌آسا کاسته
هوش مصنوعی: چهرهای چون خورشید زیبا و آراسته داری، و به هیچوجه از زیبایی و جذابیتت کاسته نشده است.
تازه‌روی و خنده‌ناک و شادکامهر طرف چون شاخ خرّم در خرام
هوش مصنوعی: زیبای تازه و شاداب و خوشحال، مثل شاخههای سرسبز، در هر سو میرقصد و شادی میآفریند.
بخردش گفت «ای غلام از فخر و نازچند باشی سرکش و گردن‌فراز؟
هوش مصنوعی: بزرگمنشی به جوانی گفت: «ای خدمتگزار، چه اندازه میخواهی به خاطر فخر و ناز، سرکش و مغرور باشی؟»
از غم نان عالمی خوار و دژمتو چرایی اینچنین فارغ ز غم؟»
هوش مصنوعی: بسیاری از مردم به خاطر مشکلات مالی و کمبود نان در رنج و عذاب هستند، اما تو چرا اینقدر بیتوجه به این غمها به نظر میرسی؟
گفت «بر سر خواجه‌ای دارم کریمهستم از انعام او غرق نعیم
هوش مصنوعی: من در مورد شخص بزرگواری صحبت میکنم که او بسیار بخشنده است و من به لطف او در نعمت و خوشبختی غوطهور هستم.
خوان پر از نان، خانه‌اش پر گندم استنام قحط از خان و مان او گم است
هوش مصنوعی: خانه‌اش پر از گندم و سفرهاش پر از نان است، بنابراین نشانهای از قحطی و کمبود در زندگی او وجود ندارد.
چون نباشم خرم و شاد اینچنین؟!وز گزند قحط آزاد اینچنین؟!»
هوش مصنوعی: چگونه میتوانم شاد و خوشحال باشم وقتی که وجودم در خطر و آسیب قرار دارد؟!