بخش ۶ - حکایت آن شاعر که دعوی مداحی شاه کرد و نامه ای مختصر به نام شاه پیش آورد

هوش مصنوعی: شاعر در حضور شاه معروف شعری می‌خواند که در آن به ستایش او پرداخته است. او شعری تازه گفته و مانند جواهری درخشان می‌داند. اما شاه به شاعر می‌گوید که مدح او خالی از عمق و معانی است و فقط شامل نام اوست. شاه تأکید می‌کند که برای مدح، تنها ذکر نام کافی نیست و باید به صفات و ویژگی‌های او هم پرداخته شود. شاعر می‌گوید که وقتی کسی نام شاه را می‌خواند یا می‌شنود، باید به اوصاف نیکو او نیز توجه کند، زیرا نام شاه باید نمایانگر کمالات او باشد. در پایان، شاعر اشاره می‌کند که اگر همین اوصاف را از او بگوید، مدحش دور از حقیقت نخواهد بود.